พระ 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 283 / 331

ในเอเชียอาคเนย์ คำแนะนำให้เจริญพุทธานุสรณ์มีจุดเริ่มต้นมาตั้งแต่พระไตรปิฎกฉบับ (ดูเพิ่มเติมใน 4.2.1.1) ดังมีข้อความแนะนำให้เจริญพุทธานุสรณ์ คือให้ลำรึกถึงพระพุทธเจ้าน้อง ๆ เช่นเดียวกัน โดยกล่าวถึงความ

บทความนี้กล่าวถึงการเจริญพุทธานุสรณ์ในเอเชียอาคเนย์ ซึ่งมีต้นกำเนิดจากพระไตรปิฎก และถูกอธิบายการสำคัญและอนิสงส์ในการปฏิบัติพุทธานุสรณ์เพื่อความจะพ้นทุกข์ โดยมีการสอนจากพระมงคลเทพมุนีว่า ธรรมกายคือทางท

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ อาจกล่าวได้ว่าการระลึกถึงธรรมภายในอยู่เสมอๆนั้น เป็นแนวทางปฏิบัติที่ตรงกันของทั้งวิชชาธรรมภายและคำสอนในคาถาธรรมภาย อย่างไรก็ดี การระลึกถึงพระธรรมภายตามน

บทความนี้พูดถึงการระลึกถึงพระธรรมภายในและความสำคัญของการเจริญภาวนา เพื่อเข้าใจและสัมผัสกับพระพุทธเจ้าในตัวเรา การฝึกสมาธิที่ศูนย์กลางกายถือเป็นหนทางสำคัญในการเข้าถึงพระธรรม โดยมีการกล่าวถึงความเชื่อมโ

คาถาธรรมบทนี้ พบในคัมภีร์ท้องถิ่นหลายฉบับ แต่งบางคัมภีร์มีข้อความเพิ่มเติมในตอนท้าย เป็นประโยคสั้นๆ บ้าง หรือเป็นบทสรณะขยายความ พระพุทธคุณแต่ละหมวดดัง อ่านวัตถุประสงค์ในการใช้งานของคัมภีร์นั้นๆ ในคัมภ

คาถาธรรมบทนี้ปรากฏในหลายคัมภีร์ท้องถิ่น โดยเฉพาะในคัมภีร์พระธัมมกายาฯ ซึ่งได้รับการอ้างอิงเป็นครั้งแรกโดย ศ.จ่า ทองคำวรรรณ และคัมภีร์อื่นๆ ที่มีข้อมูลเกี่ยวกับพระพุทธคุณและการปฏิบัติธรรม. การศึกษาคัมภ

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโธปกรณ์ 1 ฉบับวิชาการ เนื้อหาของบทสวดสรรเสริญในภาคผนวกของคัมภีร์นี้ เป็นเนื้อหาเดียวกันกับ "คาถาธรรมกาย" ที่พบในประเทศไทย ครอบคลุมเนื้อหาหลักทั้งสองส่วน ตั้งแต่ข้อความ สัพ

คัมภีร์พุทธโธปกรณ์นี้รวมถึงบทสวดสรรเสริญที่เชื่อมโยงกับคาถาธรรมกายและความสำเร็จต่างๆ ในการปฏิบัติธรรม โดยมีข้อความที่สื่อถึงความสำเร็จจากการกราบไหว้และสวดธำสิก รวมถึงการนำเสนอหนังสือ ‘การเจริญธรรมาแบบ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับ วิชาการ กว้างใหญ่ ไม่มีเวร ไม่มีความเบียดเบือน สัตว์โลกที่มีพุทธราณสุทธ์เป็นอารมณ์ ยอมเป็นผู้มีความบริสุทธิ์เป็นธรรมดา (อง.ฉุกก. 22/297/351) และตรงกับที่ กล่าว

บทความนี้อธิบายถึงหลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณ ซึ่งกล่าวถึงการมีพุทธราณสุทธ์เป็นอารมณ์และความบริสุทธิ์รวมทั้งการระลึกถึงพระพุทธเจ้าในทุกขณะ นอกจากนี้ยังพูดถึงการสวดเสริญพระธรรมเพื่อเป็นเหตุให้บรรลุนิ

หลักฐานธรรมชาตในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ นิพพานเขามีธรรมชนทั้ง 5 ซึ่งชน 5 ของเขาเรียกว่าธรรมขันธ์ ที่เรียกว่า ธรรมธาตุ กายก็เรียกว่าธรรมาณ ไม่เรียก วรุปกาย เหมือนกายมนุษย์ทั้งหลาย (รธ. 796) กา

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการของธรรมกายที่แยกจากรูปกาย และสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างธรรมขันธ์กับพระไตรปิฎก โดยยกตัวอย่างจากพระบาลีในอัตสันสาทสกเณรอทซึ่งระบุถึงพระปทุมตรีสัมมาสัมพุทธเจ้า ว่าทรงมีธรรมนโยบายคื

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ รูปพรหมละเอียด มีแต่งวงวิญญาณ ดวงวิญญาณไม่มี กายรูป พรหม อรูปพรหมละเอียด มีแต่ดวงวิญญาณ ดวงวิญญาณไม่มี พอ ถึงกายธรรมเข้าส มีญาณดีเดียว (รร. 194-195) ใน

บทความนี้สำรวจธรรมภายในและญาณรู้แจ้งตามคำสอนของพระมงคลเทพมุนี โดยการวิเคราะห์ลักษณะของญาณที่เป็นที่รู้แจ้ง ซึ่งนำไปสู่วิปัสสนาและการเข้าใจเบญจขันธ์ทั้ง 5 ในแง่ของอนิจจัง ทุกข์ อนัตตา ข้อความนี้สอดคล้อ

สำหรับวิธีการเจริญพุทธราตินี้ พระไตรปิฎกและอรรถกถาท่านกล่าวไว้ อย่างน้อย 3 ลักษณะ ได้แก่ 1. การระลึกถึงพระพุทธคุณ ตามชัยที่แสดงไว้ในบทสรรเสริญพระพุทธเจ้า ว่า อติปิ โส ภควา ฯ เป็นต้น ซึ่งอาจใช้ในการปร

วิธีการเจริญพุทธรัตนานั้นประกอบไปด้วย 3 ลักษณะ ได้แก่ การระลึกถึงพระพุทธคุณ, การน้อมระลึกถึงพระพุทธเจ้าเป็นนิมิตในการเจริญภาวนา, และการเห็นสิ่งที่เกี่ยวกับพระพุทธเจ้าแล้วระลึกถึงพระองค์ โดยใช้คำสรรเสร

เป็นเรื่องธรรมดาของคำภีร์ส่วนใหญ่ อย่างไรก็ดี คำตอบในพระไตรปิฎกนี้ชี้ชัดว่า พระพุทธองค์ทรงสอนให้ “วางใจไว้ภายในตัว” และในการีอธิบายสภาวะของจิตที่เป็นสมาธิในแบบที่พระองค์ทรงสอน ก็แสดงไว้เสมอว่า จิตนั้น

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการวางใจไว้ภายในตามพระไตรปิฎก โดยมีการชี้ให้เห็นว่าจิตนั้นควรตั้งอยู่ในความสงบและเป็นธรรมเพื่อบรรลุสมาธิและความเข้าใจตามคำสอนของพระพุทธองค์ ทั้งยังกล่าวถึงกรณีภิกษุที่จำเป

เห็พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นด้วยใจเหมือนเห็นด้วยจักษุ (ญ.จุฬ. 30/625/301-2) อธิษฐานได้เชื่อว่าจะเป็นผู้เห็นพระพุทธเจ้าเป็นปกติ เมื่อเจริญพุทธานุสติ ต่อไปนานก็อ้อมบรรลุพระอรหัตผลได้ ดังที่พระสิงคาลามตาเถ

หลายแห่งในอรรถกถาบาลีบรรยายการเห็นพระพุทธเจ้าและการบรรลุสมรรถผล โดยผู้ที่เจริญพุทธานุสติสามารถเห็นพระพุทธเจ้าผ่านการมองเห็นอริยธรรม ซึ่งนำไปสู่การบรรลุอรหัตผลอย่างมีประสิทธิภาพ ข้อความในอรรถกถาย้ำว่า

4.2.1.2. พุทธวจุติในคัมภีร์ตรารักษาขา56 พุทธวจุติ เป็นสมาธิภาวนาประกอบแรกที่ระบุในคัมภีร์ตรารักษาขา เช่นเดียวกับพระไตรปิฎกษ์ที่จัดพุทธวจุติไว้เป็นอันดับแรกของอนุสติ ทั้งหลาย (D.III.250; A.III.284) ซึ่

บทความนี้สำรวจพุทธวจุติซึ่งเป็นสมาธิภาวนาประกอบแรกในคัมภีร์ตรารักษาขา โดยเนื้อหาประกอบด้วยการแนะนำให้พระภิกษุเจริญพุทธวจุติ ซึ่งมีความยาว 10 คาถา และเนื้อหาของคาถา 257 ได้อธิบายพระพุทธคุณที่เป็นสิ่งสำ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ โส อิม โโล่ สหวาค สมหากำ สุตฺษมณทารมณี ปจสเทวนสุสุ สยํ อธิษฺฐานา สุจิฏฺฐาวา ปเวสฺสาย จ โส ธมฺม เทเสติ อาทิกายาณ มุจฉเญกลายาณ ปรีติสถานกลายาณ สตฺติ สพฺยฺ

บทความนี้สำรวจหลักธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเน้นที่พระปัญญาและพระคุณของพระพุทธเจ้า ซึ่งบรรยายถึงความสำคัญของการสอนธรรมให้กับสรรพสัตว์ ทั้งสมณะ พราหมณ์ เทพ และมนุษย์ เรียบเรียงจากคำแปลที่ชัดเจนเกี่ยวกั

พระอรหันต์ จิตของพระองค์รับรู้ถึงผิวเผินปราศจากกิเลสทั้งมวล จึงได้พระเนมิตนามว่า อรห (รธ. 17) จะเห็นได้ว่า พระมณฑทพนูมิไม่ได้เชื่อมโยงการดำกิเลสเข้าสังกบนี้ธรรรมทีอธิบธรรมระู่ แต่การหลุดล่อนจากกิเลสไ

เนื้อหาเกี่ยวกับการรับรู้ของพระอรหันต์ที่ปราศจากกิเลส การเดินสมาบัติ และการเห็นกายมนุษย์ในระดับที่ละเอียดขึ้น ซึ่งนำไปสู่การรู้แจ้งถึงสภาวะที่บริสุทธิ์ ความหยุดนิ่งของใจนั้นทำให้ลมหยุดและกายบริสุทธิ์น

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ “พระธรรมสามไตร” มีความในคัมภีร์ปฏิบัติธรรมหาจากเวียงจันทน์ (พระมหาโชติญาโญโณ 2479: 289-90) แต่คัมภีร์จากสองแห่งแสดงการเปรียบเทียบและแนวทางการพิจารณาที่

บทความนี้อภิปรายหลักฐานความรู้เกี่ยวกับธรรมะจากคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเปรียบเทียบแนวทางการปฏิบัติธรรมระหว่างวิชชาธรรมกายและโยคาวจร พบความแตกต่างและความคล้ายคลึงกันในหลักการ จนถึงผลการบรรลุธรรม ผลการศึกษา

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 4.3.1.6. พระญาณสืลิน ตนพรหม หรือ “ตัวธรรมภายใน”103 ในคัมภีร์ว่าระพันธะและพระญาณสืลิน มีข้อความที่บ่งบอกถึงบางสิ่งที่ มีลักษณะคล้าย “ตัวธรรมภายใน” กล่าวค

บทความนี้กล่าวถึงหลักฐานธรรมภายในที่พบในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเฉพาะองค์ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับพระญาณสืลินและตัวธรรมภายใน ซึ่งมีความสำคัญในการศึกษาเชิงลึก เกี่ยวกับก้าวแรกสู่วิถีโลกุตระธรรมและความเข้าใจใ

4.3.2. มนุษย์ กับการปฏิบัติสมาธิวาวนา นอกจากการกล่าวถึงดวงส่วง ดวงแก้ว และดวงสติ เป็นพื้นแล้ว คำมีรของโยคาวจร ยังกล่าวถึงประเด็นอื่นๆ ซึ่งมีความคล้ายคลึงกันกับที่พระมงคล เทพมุนี Quant แกว่าไว้ หนึ่งใน

บทความนี้พูดถึงการเกิดและการมาของกายมนุษย์ตามคำสอนของโยคาวจร โดยเน้นถึงกระบวนการที่จิตของมนุษย์ถูกนำพาไปสู่การเกิดใหม่ในช่องทางที่แตกต่างกัน รวมถึงการกล่าวถึงบทบาทของผู้หญิงและผู้ชายในกระบวนการนี้ ข้อ

เทอดังอั้น กี่ยวไกลแดนนี้พานอยู่เถ (ญาณกน. 48.4) อันใดเจ็บเป็นพยาธิได้กินอย่าพ้อยว่าให้คนอื่นกินยา ต่างๆ กระทำผิดคงประเภอึดังอั้น จึงจัดเวียนตายเวียน เกิดไปในรนรกรู้จักเลี้ยงจักสุดได้แล (ญาณกน. 56.1)

ข้อความนี้เน้นย้ำถึงความสำคัญของการปฏิบัติตามหลักพระพุทธศาสนาเพื่อให้บรรลุผลในทางปฏิเวท โดยอ้างถึงคำสอนของพระมงคลเทพมุนีว่าการนับถือศาสนาหากไม่ปฏิบัติจริงจึงไร้ประโยชน์ นอกจากนี้ยังพูดถึงการปฏิบัติที่

4.3.2.4. การพบพระพุทธเจ้า กับการเข้าถึงไตรสรณคมน์123 หนึ่งในจุดมุ่งหมายแห่งการปฏิบัติสมาธิภาวนา คือ การพบเห็นพระพุทธเจ้า คำภิรโภคาวจรกล่าวว่าการได้ถึงเมืองนิพพาน แล้วได้พบพระพุทธเจ้成为การตัดขาดจากวัฏฏะ

บทความนี้กล่าวถึงการพบพระพุทธเจ้าในบริบทของการปฏิบัติสมาธิภาวนา โดยยกตัวอย่างคำสอนจากพระมงคลเทพมุนี และเน้นถึงความสำคัญของการเข้าถึงไตรสรณคมน์ ซึ่งเป็นการสำเร็จในการเห็นธรรมและพระพุทธเจ้า การเข้าถึงนิ

ถ้าหาว่ามีธรรมกาย ง่ายเต็มที ทำบุญเท่าไรได้หมด เพราะเหตุว่า ธรรมกาย่นำไปบอกว่าให้อุโมทนา ก็ได้สำเร็จสมความปรารถนา แม้จะไปตกนรก ธรรมกาย่นำส่วนกุศลที่ญาติอุติทธิส่งไปให้ ไปถึงนรก ก็ได้รับส่วนกุศลสมามาตป

เนื้อหาเกี่ยวกับธรรมกายในการทำบุญและความสามารถในการส่งต่อกุศลไปยังบุคคลที่อยู่ในนรกได้ เพื่อให้พ้นจากนรกได้ รวมถึงความสำคัญของพุทธานุภาพที่ทำให้มนุษย์พ้นจากภัยต่างๆ และพระพุทธเจ้าที่คอยช่วยเหลือและบำร

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ เห็นแสงดาวได้พระนัณได้ชื่อสงรัฐนะแล เห็นแสงเดือนชื่อว่าธรรมธนะแล ชี้หนทางนิพพานแหล125 (ญาณว. 16.3) พระสัทพุทธคุณพระพุทธเจ้า ก็โปรดบรรดาสัตว์ทั้งหลายมวล

บทความนี้สำรวจหลักฐานทางธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยวิเคราะห์การเห็นแสงเดือนและดาวว่าเป็นสัญลักษณ์ของการเข้าถึงธรรม และการทำความเข้าใจในนัยที่ลึกซึ้งของพระอภิธรรม รวมถึงการเห็นพระอริยสงฆ์ตามหลัการปฏิ